Solicitamos su permiso para obtener datos estadísticos de su navegación en esta web, en cumplimiento del Real Decreto-ley 13/2012. Si continúa navegando consideramos que acepta el uso de cookies. OK | Más información

Destaca tu Evento o Negocio           Enxebre Web   

Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

Citas culturais anuais

O San Xoán, solsticio de verán

Valoración: 5 / 5

Star activeStar activeStar activeStar activeStar active
 

Acerca do San Xoán

tradicions de san Xoán

As festas cíclicas son celebradas en toda Europa dende a Prehistoria, en canto o home tomou conciencia do significado agrario das estacións.
Nun esforzo cristianizador pasouse a festa do solsticio de verán á noite do día de San Xoán.
As xuntanzas que por este motivo se fan en cidades e aldeas galegas son centos.
Sardiñadas, pancetadas, preceden ás queimadas preparadas mentres se recitan o unísono os conxuros.
A noite máis curta do ano é noite de meigas.
O lume a arma pra loitar contra os males.
Saltar a fogueira un número impar de veces é unha tradición esta noite.
E o mencer a auga cobra tanta importancia como o lume, xa que lavarse coa auga de rosas deixada ao orballo esta noite é o remedio das enfirmidades da pel e manter a beleza
Na Coruña O SAN XOÁN é festa de interese Turístico, en SARRIA e Noite de Meigas e nas praias de SANXENXO ou LOURO e outras, a TRADICIÓN do baño das nove cordas que toman as mulleres que non poden ter descendencia.

 

 

Conxuro da Queimada

Mouchos, coruxas, sapos e bruxas.

Demos, trasgos e diaños, espíritos das nevoadas veigas.

Corvos, pintigas e meigas, feitizos das menciñeiras.

Podres cañotas furadas, fogar dos vermes e alimañas.

Lume das Santas Compañas, mal de ollo, negros meigallos, cheiro dos mortos, tronos e raios.

Oubeo do can, pregón da morte, fociño do sátiro e pé do coello.

Pecadora lingua da mala muller casada cun home vello.

Averno de Satán e Belcebú, lume dos cadáveres ardentes, corpos mutilados dos indecentes, peidos dos infernais cus, ruxido da mar embravecida.

Barriga inútil da muller solteira, falar dos gatos que andan á xaneira, guedella porca da cabra mal parida.

Con este cullerón levantarei as chamas deste lume que asemella ao do inferno, e fuxirán as bruxas a cabalo das súas escobas, índose bañar na praia das areas gordas.

¡Oíde, oíde! os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse no augardente, quedando así purificadas.

E cando esta queimada baixe polas nosas gorxas, quedaremos libres dos males da nosa alma e de todo embruxamento.

Forzas do ar, terra, mar e lume, a vos fago esta chamada: si é  verdade que tendes máis poder que a humana xente, aquí e agora, facede que os espíritos dos amigos que están fora, participen con nos desta queimada.

 

 Enlace a versión original   http://aldeasgallegas.com/sanxoan.htm

imprimir

Slide background
Slide background
A CORDA DA SANTA COMPAÑA                  

.