Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

  

Fia na Roca . Ou sube a terra ou baixa o ceo

Gastronomía Omnívora

Berenxenas recheas

Valoración: 5 / 5

Star activeStar activeStar activeStar activeStar active
 

 

 

A introdución en Galicia de cultivos doutros lugares do mundo lévase a facer dende sempre. Os romanos trouxeron as castañas a estes lares, logo de América veu o millo e as patacas. Nas nosas hortas os cultivos van mudando o tipo de viandas . Lembro que había xente na aldea que sementaba "cacahuetes", as legumes eran moi habituais, garavanzos, fabas, guisantes, lentellas e as herbas tampouco faltaban, colorante, tomiño, ourego, laureiro . Daquela todo o mundo tiña "azafrán", era o colorante pra os arroces, ourego para condimentar a zorza e laureiro pra un montón de cousas.

Os novos cultivos normalmente van en decrimento doutros. Xa non é habitual a sementar leguminosas, agás fabas, guisantes e algúns garabanzos, pero en moita menor medida. O colorante tampouco se volveu sementar, nin a manzanilla. A que se sementa non nace.

Novos cultivos e novas froitas sustituen aos anteriores. Brocolis, Coliflores, Berenxenas, son verduras recentes nas nosas terras.

Receita das Berenxenas

Unha verdura non moi sinxela de preparar ben. Eu aprendín dun gran cociñeiro en Cataluña, daquela no ano 91, era o encargado de cociñar para os enfermos da Clínica Barceloneta, na rúa Pescadors. Eu era garda de seguridade e cando me tocaba os xoves quedarme a comer disfrutaba daquel gusto, xa inesquecible, e que dende aquela quixen aprender a elaborar. Ben é verdade que teño ido a moitos sitios a comer e tenme coincidido habelas no menú e pedilas, levándome dende entón unha gran desilusión por non acadar alquel excelente sabor dunha elaboración pausada e mimada da verdura. Polo tanto e moi importante cando queremos facer berenxenas enchidas, saber que : o que nos interesa é máis a verdura en sí e non tanto o recheo,  que ese, si pode variar en función do gusto.

Ingredientes do primeiro paso: Berenxenas, Fariña e sal e aceite de xirasol.

Féndense á mitade e poñense a cocer nunha pota en auga salgada. Cando observamos que están no punto de coción apartámolas e deixámolas arrefriar un pouco ata que se nos permita apartar a carne da pel. Non é aconsellable deixala moi moi fina. Esa pel rebozámola en fariña e fretímola nunha tixola e reservamolas; esí como o contido que misturaremos coa carne ou pescado escolleito que nos apeteza.

No meu caso con carne muída de tenrreira misturada con marrau. que teremos previamente medio cociñadas noutra pota cun pouco de aceite de olivas e un dente de allo, ou dous. Tamén se lle pode engadir cebola, pemento e ata un tomate natural ou no seu defecto ao gusto do consumidor. A ise guisado pódenselle engadir tantos ingredentes como imaxines e podas dipoñer ou dispoñas. Facemos unha bechamel ao gusto máis tradicional ..Ten que ter un bó punto.

Deseguido metemos as peles das metade de berenxena nunha formiña de papel de aluminio, que enchemos có guiso anterior. Facemos unha bechamel ao gusto máis tradicional coa fariña, a manteiga e o leite. Vertémos enriba de cada unha das metades enchidas xa e na bandexa, un pouco por riba e salpicarémolas con queixo raiado. Logo metemos todo no forno a gratinar ben o queixo , ata tostalo ó gusto ou o punto.

 


 

imprimir Correo electrónico