Receitas da aldea

 ROSCAS AUTÉNTICAS

roscaslmibar DA AVOA GALEGA

                                  

Por Dña.  Herminia López Pérez  

 Ingredentes:

-Ovos, azúcre, sal, fariña, levadura, esencia de anín, augardente e aceite de oliva.

Pra 16 ovos

Poñemos as claras a punto de neve, engadimos o azúcre, unha culler por ovo, as iemas, 8 culleras sopeiras de aceite de oliva, 1 copiña de augardente e 2 unidades de esencia de anís, no seu defecto Marie Brizart. Deseguido a fariña precisas ata formar un bolo e catro sobres de levadura, 1 por cada catro ovos.

Deixamos reposar 1 hora e media.

Fanse as roscas mollando os dedos en aceite e fritíndoas ao mesmo tempo en abundante aceite de xirasol.

Noutra pota poñemos o azúcre cun pouco de auga para facer o almíbar que unha vez no seu punto valerá para bañalas roscas.

 

 

Salpicar as rocas có almibar no seu punto é unha das tarefas máis complicadas desta receita e require dunha gran expereciencia.

 

RECETA DE GALLETAS MARINA 

Traducida por Peruchela

Móllanse as galletas no leite cun chorro de coñac.

Úntanse as galletas cun recheo que pode ser de chocolate, mantequilla

(250GR) misturado con dúas iemas de ovo e tres culleres de azúcre,

bátese ben todo para logo encher con elo as galletas ou calquer outro recheo ao gusto.

Unha vez enchidas móllanse de novo no leite e rebózanse nunha mistura de fariña de coco e azúcre, e deíxanse na nevera ata o día seguinte

 

Moitos non saben o que facer cós polvoróns, outros morren por eles.

Un dos doces máis típicos da cultura gastronómica española de nadal, ten unha aplicación moi boa por parte dos que non lles gustan moito e sempre lles quedan para o último.

A idea é darlle un toque  distinto e transformalo noutra cousa máis sabrosa 

Pero iso quixen constatalo facendo eu mesma na casa e seguindo os consellos de miña mai.  

Ingredentes: fariña de polvoróns, 1 iogurt  de 125gramos  e a súa medida rechea de aceite de xirasol,  1 sobre levadura, 3 ovos.

Bátese todo ben batidiño e logo ponse nunha forma axeitada para él.

Se o noso papel de forno é de cortar, fixarémonos ben en como facelo, da forma máis intelixente.

A temperatura do forno baixa e 70 minutos de coción pra acadar o  punto axeitado pra retirar.  

Cando enfría da forma, dáselle a volta e enfaríñase con azúcre muído  pra decorar.

 

 

A introdución en Galicia de cultivos doutros lugares do mundo lévase a facer dende sempre. Os romanos trouxeron as castañas a estes lares, logo de América veu o millo e as patacas. Nas nosas hortas os cultivos van mudando o tipo de viandas . Lembro que había xente na aldea que sementaba "cacahuetes", as legumes eran moi habituais, garavanzos, fabas, guisantes, lentellas e as herbas tampouco faltaban, colorante, tomiño, ourego, laureiro . Daquela todo o mundo tiña "azafrán", era o colorante pra os arroces, ourego para condimentar a zorza e laureiro pra un montón de cousas.

Os novos cultivos normalmente van en decrimento doutros. Xa non é habitual a sementar leguminosas, agás fabas, guisantes e algúns garabanzos, pero en moita menor medida. O colorante tampouco se volveu sementar, nin a manzanilla. A que se sementa non nace.

Novos cultivos e novas froitas sustituen aos anteriores. Brocolis, Coliflores, Berenxenas, son verduras recentes nas nosas terras.

Receita das Berenxenas

Unha verdura non moi sinxela de preparar ben. Eu aprendín dun gran cociñeiro en Cataluña, daquela no ano 91, era o encargado de cociñar para os enfermos da Clínica Barceloneta, na rúa Pescadors. Eu era garda de seguridade e cando me tocaba os xoves quedarme a comer disfrutaba daquel gusto, xa inesquecible, e que dende aquela quixen aprender a elaborar. Ben é verdade que teño ido a moitos sitios a comer e tenme coincidido habelas no menú e pedilas, levándome dende entón unha gran desilusión por non acadar alquel excelente sabor dunha elaboración pausada e mimada da verdura. Polo tanto e moi importante cando queremos facer berenxenas enchidas, saber que : o que nos interesa é máis a verdura en sí e non tanto o recheo,  que ese, si pode variar en función do gusto.

Ingredientes do primeiro paso: Berenxenas, Fariña e sal e aceite de xirasol.

Féndense á mitade e poñense a cocer nunha pota en auga salgada. Cando observamos que están no punto de coción apartámolas e deixámolas arrefriar un pouco ata que se nos permita apartar a carne da pel. Non é aconsellable deixala moi moi fina. Esa pel rebozámola en fariña e fretímola nunha tixola e reservamolas; esí como o contido que misturaremos coa carne ou pescado escolleito que nos apeteza.

No meu caso con carne muída de tenrreira misturada con marrau. que teremos previamente medio cociñadas noutra pota cun pouco de aceite de olivas e un dente de allo, ou dous. Tamén se lle pode engadir cebola, pemento e ata un tomate natural ou no seu defecto ao gusto do consumidor. A ise guisado pódenselle engadir tantos ingredentes como imaxines e podas dipoñer ou dispoñas. Facemos unha bechamel ao gusto máis tradicional ..Ten que ter un bó punto.

Deseguido metemos as peles das metade de berenxena nunha formiña de papel de aluminio, que enchemos có guiso anterior. Facemos unha bechamel ao gusto máis tradicional coa fariña, a manteiga e o leite. Vertémos enriba de cada unha das metades enchidas xa e na bandexa, un pouco por riba e salpicarémolas con queixo raiado. Logo metemos todo no forno a gratinar ben o queixo , ata tostalo ó gusto ou o punto.

 

[gallery title="Cociñando Berenxenas" width="IMAGE_THUMB_WIDTH" height="IMAGE_THUMB_HEIGHT" columns="1"][gallery_item title="Berenxenas Recheas" src="/images/banners/1510522660900.jpg" video_addr="VIDEO_ADDRESS"]IMAGE_DESCRIPTION[/gallery_item][/gallery]

 

Ingredentes: Carne de porco e de tenreira criados en terras galegas, ovos de pitas ceibes, aceite de sementes, pan duro, leite,  allo e sal.

O pan duro dos dias anteriores botase a abrandar en auga ou leite e  amásase có resto de produtos anteriores,  fánse bolas e frítense.

Pra facer a salsa:

  • Tomate natural en conserva,
  • pementos,
  • zenorias ,
  • cebolas da colleita,
  • herbas ao gusto,
  • loureiro,
  • tomiño  -fariñola como lle din os cataláns,
  • pementa negra moída, ao gusto.  

Cando está a salsa a medio facer bótanselle as albóndegas pra que rematen de  cociñar.

Os cachelos das leiras das aldeas, ben cocidiñas serven de guarnición. O truco para que saiban mellor é botalas a cocer na auga cando ésta xa está fervendo. Se preferimos puré cocémolas moito, escorrémolas e botámoslle manteiga de millo ou a preferida e esmagámolas cun cuberto,  logo unhas gotas de leite, sen lactosa para aqueles alérxicos, e pasámoslle algo a batidora para que quede máis fino.

As cociñas de leña, tamém chamadas económicas son un elemento necesario para miles de persoas nas aldeas, que se manteñen ao seu carón o longo dos días curtos, frios e chuviosos. Son as sustitutas das Lareiras Galegas, foron implantadas maiormente nos anos sesenta do século XX. Hoxe en día avanzaron moito. As planchas, algunhas téñenas de vitrocerámica. O importante e que aÍnda que non sexan para cociñar xa que as hai calefactoras serven igualmente para manter quentes as comidas.

Non esquecer o viño feito na aldea que podemos dicir un bó viño español e o pan artesán. que acompaña a perfección un bon xantar.

 

 

 

 

pan

 

 

Provenintes dos nosos campos e da suor dos seus amos, cada ano eran recolleitos suficientes cereais, centeo, cebada e trigo na aldea para a elaboración de todo o pan consumido anualmente

As principais familias tiñan forno de pan na casa onde era costume cocelo dúas veces por mes. Principalmente pan de centeo, de trigo e en tempos da posguerra de cebada.

Había campesiños que mesturaban a fariña de millo coa de centeo.

Cada forno contaba cunha capacidade de media de sete "ferrados" de gran por fornada.

Os numerosos muíños de moer dos arroios e afluentes galegos, seguen funcionando nalgunhas aldeas galegas aínda con gran de trigo ou centeo cultivados nas súas terras pero é excepcional.

http://aldeasgallegas.com/pan_gallego/PAN.htm

 

GALICIA E O ROSCÓN

 

Roscón Galego

 

Sen ningunha dúbida un das sobremesas realmente máis populares e antigas dentro da cociña tradicional galega. Só, mollado en viño, con queixo ou marmelo,  o roscón nunca faltou nas casas en tempos de celebración. 

Para unha elaboración artesanal, requírense claras de ovo elevadas ao punto de neve e as xemas mesturadas con tantas culleradas de azúcre como ovos sexan. Seguidamente unha cullerada de  fariña por casa ovo e tamén e cando levemos a metade da fariña engadiráselle 1 sobre de fermento en po. Deixamos repousar e metemos nunha forma adecuada para o roscón o preparado. Deixámolo no forno ó lume non superior a 150º, para que non alampe, durante o tempo preciso para a súa coción que pode ser ata 2horas.

 

 

LICOR CAFÉ

Receta do licor Café por Alita

( Carniceria Lydia de Bóveda )

Nunha pota poñemos a ferver 3 litros de auga ou zanganilla con 4 KG de azúcre.

Cando empeza a ferver a bótanselle 4 paquetes, de 250 gramos cada un, do café mezcla que máis lle guste.

Ao romper a ferver de novo apágase e deixase enfriar.

Deseguido engadeselle á mezcla 7 litros de augardente e deixase macerar todo 15 días movendo a diario.

LICOR DE FRESAS (AMORODOS)

por Flora de casa  Gallego

En 1 l. de augardente poñer 1/2 Kg de Amorodos, 1 corteza de laranxa e outra de limón.

Deixalo macerar dunte 16 días. Pasados eses días cóase.

Noutro recipiente prepararemos un almíbar cun vaso de auga e outo de azucre.

Cando esta frío incorpórase ao licor.

Déixase unha semana e xa está listo para tomar.

LICOR DE MORAS o mesmo proceso que o licor de amorodos pero con moras.

 

Comentario: O licor de guindas e cereixas pódese facer do mesmo xeito.

SUXERENCIA DE PREPARACIÓN  

Pra 24 cañas, 1/2 kg de masa follada,  dous paneis que deixamos desconxelar dúas horas e espolvoreamos e estiramos cun rodete maneira que saian doce tiras de uns 2 Cm.,  de cada panel. As formas de cono de inox han de estar ben untadas con margarina e empezando pola punta   envolvémolas tiras de masa previamente untadas con xema de ovo, que lle repetiremos enriba unha vez enroscadas. Póñense deseguido nunha bandexa con papel vexetal a cocer no forno pre-quentado a unha temperatura de 170º.

Pra sacalas do molde sen romper tense que facer en quente axudándonos dunha servilleta. Déixanse arrefriar

O recheo pode ser moi variado. Nata, Chocolate, ou o que se che ocorra. Neste caso a crema pasteleira empregada faise da seguinte maneira.

Pra 24 cañas, 1/2 l. de leite, do cal apartamos 1/4 que poñemos ao lume con unha barriña de canela e manteiga. Ó outro cuarto de litro mesturámoslle dous ovos, 2 culleres sopeiras de Maizena e 4 de azucre que ben remexido lle votaremos enriba do outro cuarto litro ao ferver.

Unha vez frío, dez minutos antes de comer as cañas, énchense. 

E moi importante encher só as que se van comer senón abrandan e non valen.

Pra rematar a presentación moémos azúcre có batedor pra convertelo en glass e espolvoreásmosllelo por riba.

Canas

 

O bacallau está presente na cultura galega desde hai moitos séculos.

En cada tenda colgaban follas de bacallau salgado de ata oito quilos de peso, para a venda.

Era unha das principais comidas dos galegos, e máis dos do interior.

Son moitas as maneiras de comelo pero una das máis populares é sen dúbida, con patacas.

As patacas con bacallau, un prato que se repetía nos fogares galegos por coresma, séguese consumindo na actualidade pero non na medida en que se consumía fai tres décadas.

RECEITA 

-Póñense a ferver a patacas, cando xa están a cinco minutos do punto de coción engádenselle os anacos de bacalau previamente desalgado.

Cando está no punto, escórrense deixándolle un pouco de auga ao final.

Nunha tixola fritiriamos uns allos en aceite de oliva,  engadirémoslle pemento doce ou picante, ao gusto.  Hai a opción de botarlle cebola  a pochar xunto cós allos.

Mesturaremos cunha espumadeira e xa está listo para comer.

E moi importante non queimar o pementón, para evitar isto o truco e apartar a tíxola do lume e botarlle un anaco de pataca cocida  pra que baixe a temperatura.

[gallery title="O Bacallau na cultura Galega" width="IMAGE_THUMB_WIDTH" height="IMAGE_THUMB_HEIGHT" columns="2"]
[gallery_item title="Folla de bacallau nunha feira" src="/images/receitas/BACALAU.JPG" video_addr="VIDEO_ADDRESS"]IMAGE_DESCRIPTION[/gallery_item]
[/gallery]
A CORDA DA SANTA COMPAÑA
INSTITUTO GALEGO DE ESTADISTICA

Libros Peruchela Edicións

De Vida Morte Amor e Indiferenza2020 | Poesía| Lin San Mar

A Vida nas Botas2020 | Poesía| Antón Valcarce

Estamos de Conto2020 | Contos| Pili Sánchez

Náiades2020 | Poesía| Suso Parada Jato

PROXECTO TERRA - MAPAS

PROXECTO TERRA

 

Información a navegantes

Estamos actualizando nuestra plantilla por lo que puede haber contenido que no se visualice correctamente, agradecemos vuestra compresión. 

Nós Diario :: Últimas novas

Nós Diario - Xornal de intereses galegos Nós Diario :: Últimas novas