Citas culturais anuais

A comida nas matanzas

Valoración: 5 / 5

Star activeStar activeStar activeStar activeStar active
 
 

 

O PRIMEIRO DÍA - A MATANZA

No  mencer do día sinalado para o sacrificio do porco, no domicilio preparábase un chocolate para todos os que ían participar del. O almorzo baseábase en sopa de pita con algún oso de lacón e careta de porco desalgada, previamente dous días antes "cachola" . Logo da sopa, estes todos manxares cocidos de carnes variadas, acompañábanse dos garavanzos y do repolo que tamén son cultivados nestas terras, ao igual cás patacas cocidas "cachelos", conformando así o típico cocido galego, o fígado guisado coas carnes mortas das barbadas do marrau, "carrolas" entran dentro dos aperitivos; de segundo prato acostumábase a guisar un conexo sendo o arroz con leite o postre máis acostumado.

O carácter vinícola, os bos viños, das nosas terras eran un elemento imprescindíbel e o mellor acompañamento posible dos menús de tódolos días da matanza . Eran nestas reunións de veciños onde se cataban os diferentes quefaceres a hora da elaboración do viño, podendo ser máis ou menos críticos có prezado líquido dependendo da cantidade de casas ás que se ía axudar na festa da matanza .

A CEA DO PRIMEIRO DÍA

As mulleres andaban áxiles pra cocelo estómago do cocho sacrificado e preparalo fígado que logo servían cocido enteiro "cortábase e servíase cun pouco de aceite, sal fina é pementón doce ou picante. O estómago prepararíase como si dun polbo se tratase, acostumándose a poñer de sobremesa as "filloas", "con mel"; Recapitulemos que a estas ceas acudirían os participantes da matanza e limpeza do porco, sendo familiares na súa maioría máis o menos próximos. A media de persoas era dunhas vinte por comida. O augardente feito das uvas das nosas cepas durante centos de anos segue acompañando hoxe por hoxe os cafés destas xentes traballadoras e dispostas.

O SEGUNDO DÍA -A SALA

Coñéceselle como o día da sala porque como ben indica a palabra despézanse aos animais sacrificados o día anterior e procédese á sala das distintas partes, rabo, cacholas, lacóns, xamóns, pancetas para a súa perfecta conservación ao largo do ano..

Limitándome á comida do mediodía, no século pasado era costume preparar un arroz cós riñóns "riles" e o corazón. Deseguido unha febra e de sobremesa mazás ou uvas autóctonas.

Á hora da cea deste segundo día era a máis esperada e quizais a máis multitudinaria. Os callos eran o primeiro prato e de segundo costela asada.

Hoxe por hoxe cambiou moito esta costume, ao menos na miña casa. A comida deste segundo día consiste en Callos con todo o contido que estes teñen, costela, uñas de porco e tenreira, garavanzos, tripón, sexos machucados e o correspondente refrito, claro que estes ingredientes son a elixir á hora da elaboración e pódense incluír o excluír segundo gustos. Podo dicir que basicamente este é o menú; callos galegos e de segundo prato febras e cachos de panceta á prancha, logo doces artesáns variados, cafés e licores caseiros da zona para todos.

En moitas outras aldeas galegas , séguese convidando á cea e ás costelas asadas sobre todo porque logo desta cea do viño e dos licores quentan, e a velada invita aos asistentes á conversación ata máis tarde da media noite.

TERCEIRO DÍA - ROXOS

O terceiro día dos catro que ocupan a tradición galega da matanza do porco é o día dos chicharrós. Os roxóns non son máis que os coiros dos porcos preparados. A grasa que desprenden na súa elaboración gardarase en olas de barro u outras pra facelo xabón "de lavar a roupa", lembro que antigamente cociñábase con ela, xa que, os aceites eran caros e a accesibilidade ás tendas e produtos era máis rudimentaria. Neste terceiro día da matanza, que saiba eu, non ven invitado ningún comer, e os que estamos comemos as sobras dos días anteriores. Agora como novidade está facelos salchichóns este terceiro día, polo que as mulleres e presentes neste traballo probaran ao menos os roxóns con pan e cun vasiño de viño.

A COMIDA DO CUARTO DÍA DA MATANZA -OS CHOURIZOS

O día dos chourizos é o día no que se embucha a zorza nas tripas para logo as mulleres atalas, polo que é un día no que se necesita de bastantes persoas para axudar a realizar esta laboura. Cantas máis persoas mellor, xa que antes se rematará.

Ao mediodía si todo foi ben, acabarase de facer e colgar todo tipo de chourizos, normais, picantes, cebola eta. Si polo contrario resulta que non se terminou á hora de xantar rematarase despois.

A comida típica neste cuarto día son os osos de espiñazo e costelas adobadas có mesmo adobe da zorza, acompañados de cachelos e escarolas como segundo prato porque de primeiro prato cóntase coas sobras dos callos do día da sala ou ben cunhas empanadas de zorza.

Deseguido, o queixo, os doces, licores e cafés. Pero o que verdadeiramente conta non é o que se comeu, senón o que queda para comer o resto do ano.

 

imprimir

A CORDA DA SANTA COMPAÑA                  

.

Destaca tu Evento o Negocio     Enxebre Web